Τμήμα Ανδρικής Υπογονιμότητας

Εξετάσεις σπέρματος: - Σπερμοδιάγραμμα & έλεγχος μακροβιότητας

                                   - Percoll και Swim-up analysis

Ενεργοποίηση σπέρματος για ενδομητρικές σπερματεγχύσεις (I.U.I)

Εξετάσεις σπέρματος για ειδικά αντισώματα και ανοσολογικός έλεγχος

Ανάλυση βιωσιμότητας σπερματοζωαρίων

Ανάλυση πυρηνικής ωριμότητας σπερματοζωαρίων

Μελέτη απόπτωσης σπερματικού DNA

Πώς γίνεται η λήψη του δείγματος και ο έλεγχος του σπέρματος

Λαμβάνεται ένα δείγμα σπέρματος μετά από σεξουαλική αποχή δύο έως πέντε ημερών. Το δείγμα συλλέγεται σε αποστειρωμένο δοχείο (ουροσυλλέκτη) και διατηρείται κοντά στη θερμοκρασία του σώματος. Η ανάλυση του σπέρματος σε περίπτωση λήψης του εκτός εργαστηρίου, θα πρέπει να γίνει εντός μίας ώρας από την εκσπερμάτιση, γιατί παράγοντες όπως η κινητικότητα και η ρευστοποίηση μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου.

Ενεργοποίηση σπέρματος για ενδομητρικές σπερματεγχύσεις (I.U.I)

Σε ορισμένες περιπτώσεις και κυρίως σε ζευγάρια όπου η γυναίκα δεν παρουσιάζει συγκεκριμένα προβλήματα, αλλά και η κατάσταση του σπέρματος στον άνδρα είναι ικανοποιητική, αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατόπιν ειδικής επεξεργασίας για ενδομητρική σπεμρατέγχυση (I.U.I).                                                                   Ένα σπέρμα για να θεωρηθεί ικανό ώστε να χρησιμοποιηθεί για αυτό το σκοπό, θα πρέπει κατόπιν της τελικής επεξεργασίας του, να κυμαίνεται μεταξύ 5 – 10 εκατομμύρια/ml σπέρματος με καλή κινητικότητα. Φυσικά δεν θεωρείται απαγορευτική η χρησιμοποίηση δειγμάτων χαμηλότερης συγκέντρωσης αρκεί αυτή να μην είναι μικρότερη των 2 εκατομμυρίων/ml σπέρματος.

Εξετάσεις σπέρματος για ειδικά αντισώματα και ανοσολογικός έλεγχος

Είναι γνωστό ότι σε πολλές περιπτώσεις η ανδρική υπογονιμότητα μπορεί να οφείλεται σε μηχανισμούς ανοσολογικού τύπου και ειδικότερα στη παραγωγή αντισωμάτων του ίδιου του ατόμου εναντίον των σπερματοζωαρίων του. Αυτά τα αντισώματα μπορούν τα δημιουργήσουν προβλήματα στη γονιμότητα του άνδρα δεδομένου ότι έχουν την ιδιότητα να επηρεάσουν τη κατάσταση των σπερματοζωαρίων σε πολλαπλά επίπεδα. Για παράδειγμα, μπορούν να δημιουργήσουν συγκολλήσεις σε κινητά σπερματοζωάρια με αποτέλεσμα να επιφέρουν την ακινητοποίηση και τον τελικό θάνατο τους. Επιπλέον, μπορούν να επηρεάσουν τα σπερματοζωάρια με τέτοιο τρόπο ώστε να εμποδίζουν την διαδικασία της γονιμοποίησης των ωαρίων από αυτά. Ο ανοσολογικός έλεγχος κρίνεται απαραίτητος σε κάθε περίπτωση παρουσίας αυξημένου αριθμού συγκολλήσεων κινητών σπερματοζωαρίων κατά την εξέταση του σπερμοδιαγράμματος, καθώς και σε ορισμένες περιπτώσεις αδυναμίας συλλήψεως, ανεξήγητης αιτιολογίας.     

Ανάλυση βιωσιμότητας σπερματοζωαρίων

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία στην ανάλυση του σπέρματος είναι ο τρόπος καθορισμού της ζωτικότητας των σπερματοζωαρίων, ιδιαίτερα σε δείγματα που υπάρχει μεγάλος αριθμός ακίνητων μορφών. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί έτσι μπορούν να διαχωριστούν τα νεκρά και ακίνητα από τα ζωντανά και ακίνητα σπερματοζωάρια, με αποτέλεσμα μιας πληρέστερης εικόνας για την κατάσταση του σπέρματος.  Μία από τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται, βασίζεται στην αρχή ότι τα νεκρά σπερματοζωάρια με κατεστραμμένη μεμβράνη απορροφούν συγκεκριμένες χρωστικές ουσίες, ενώ τα ζωντανά εμποδίζουν την είσοδο τους σε αυτά.

Ανάλυση πυρηνικής ωριμότητας σπερματοζωαρίων

Γόνιμοι άνδρες με φυσιολογικές τιμές σπέρματος, επιβεβαιώνουν ότι σπερματοζωάρια ‘καλής ποιότητας’ παρουσιάζουν σαφώς χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων με ανώμαλες μορφές, σε σύγκριση με υπογόνιμους άνδρες. Η ανάλυση της πυρηνικής ωριμότητας των σπερματοζωαρίων μπορεί να μας οδηγήσει στην ανίχνευση πιθανών βλαβών στο DNA αυτών.                                                                     Η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει ότι βλάβες στο DNA των σπερματοζωαρίων μπορούν να οδηγήσουν σε αδυναμία  επίτευξης φυσιολογικής κυήσεως αλλά και στη μη γονιμοποίηση των ωαρίων κατά την εφαρμογή των τεχνικών της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. 

Μελέτη απόπτωσης σπερματικού DNA

H απόπτωση ή αλλιώς προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος, είναι η πιο συχνή μορφή κυτταρικού θανάτου στους ευκαρυωτικούς οργανισμούς και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις περισσότερες φυσιολογικές και παθολογικές διαδικασίες του οργανισμού όπως την ανάπτυξη, την κυτταρική ομοιόσταση και σε διάφορες ασθένειες.      Τα συνηθισμένα κριτήρια που χρησιμοποιούνται για την μελέτη του σπέρματος δεν μπορούν να προσδιορίσουν την ανδρική γονιμότητα ούτε την λειτουργία των σπερματοζωαρίων. Τα τελευταία χρόνια ο ρόλος της απόπτωσης στην ανδρική γονιμότητα έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι υψηλός αριθμός αποπτωτικών σπερματοζωαρίων έχει συνδεθεί με ποικίλες ανωμαλίες. Μελέτες έχουν αποδείξει ότι ασθενείς που εντάσσονται σε προγράμματα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και ειδικότερα όταν χρησιμοποιείται η τεχνική της μικρογονιμοποίησης (ICSI), έχουν πολύ μεγαλύτερα ποσοστά εμβρυϊκών θανάτων ή και μη γονιμοποίησης των ωαρίων εξαιτίας του αποπτωτικού DNA. Ιδιαίτερης σημασίας είναι το γεγονός πως τα ποσοστά των αποπτωτικών σπερματοζωαρίων αυξάνουν με την ηλικία του ατόμου αλλά και σε συγκεκριμένες σπερματικές παθολογίες, όπως στην περίπτωση της γλομποσπερμίας. Τέλος αυξημένο ποσοστό αποπτωτικού DNA των σπερματοζωαρίων παρατηρήθηκε και σε άνδρες των οποίων οι σύζυγοι ανέφεραν ιστορικό ανεξήγητων, καθ’ έξιν αποβολών. Διαπιστώνουμε λοιπόν, ότι ο ρόλος του πατρικού DNA στην ανάπτυξη των εμβρύων δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ωστόσο, η μέτρηση του αποπτωτικού DNA των σπερματοζωαρίων δεν αποτελεί από μόνη της επαρκές στοιχείο πρόβλεψης της έκβασης μιας κύησης.

BioGenetics © 2006-2013